Tijdens een rondetafelgesprek van Hospitality Management ging de general manager van Temper, David Gunneweg in gesprek met Daniëlle Plijnaar (Hotel Mitland), Inge Niekamp (Leonardo Hotels Benelux) en Marijke Vuik (KHN). Tijdens het gesprek werd één ding direct duidelijk: de vraag is niet of flexibiliteit blijft, maar wie het goed organiseert.
In de hotellerie schuift de arbeidsmarkt fundamenteel. De krapte neemt toe, arbeid wordt gefragmenteerder, overheidsbeleid kan snel veranderen en directe impact hebben, terwijl technologische versnelling vraagt om organisaties die kunnen meebewegen. In die context is flexibiliteit geen luxe, maar een randvoorwaarde om wendbaar te blijven.
Tegelijkertijd blijven de verwachtingen van gasten hoog en veranderen ze sneller dan ooit. Dat dwingt hotels om werk niet alleen slimmer te plannen voor vandaag, maar structureel anders te organiseren. De cijfers onderstrepen die urgentie: vandaag staan er vier werkenden tegenover één gepensioneerde, richting 2040 verschuift die verhouding naar twee op één.
Tijdens het rondetafelgesprek werd duidelijk wat dit vraagt. Flexibiliteit is geen noodoplossing meer, maar een strategische ontwerpkeuze om werk structureel beter in te richten en meer mensen mee te laten doen.
De conclusie was helder: de toekomst van hospitality draait niet alleen om gastbeleving, maar net zo goed om medewerkerbeleving. En die begint bij hoe de werkvloer is georganiseerd. Lees verder voor alle inzichten uit het rondetafelgesprek.
Structurele krapte verandert alles
Personeelskrapte vormt inmiddels het vertrekpunt van veel beslissingen in de hotellerie. Niet omdat het nieuw is, maar omdat de cijfers laten zien dat dit een structurele ontwikkeling is die vraagt om andere keuzes. Vandaag staan er grofweg vier werkenden tegenover één gepensioneerde. Richting 2040 verschuift die verhouding naar twee werkenden op één gepensioneerde.
Dat betekent dat hotels structureel moeten opereren in een kleinere pool werkenden, terwijl de verwachtingen van gasten hoog blijven en in veel gevallen zelfs toenemen. Die verwachtingen veranderen bovendien sneller dan voorheen. In een samenleving waarin werk, opvoeding en mantelzorg samenkomen, zoeken gasten in hun vrije tijd bewust naar ontspanning, rust en betekenisvol contact.
Hogere gastverwachtingen in een kleinere arbeidsmarkt
Demografische ontwikkelingen zoals vergrijzing, een groeiende groep bewust kinderloze volwassenen en culturele verschuivingen zorgen daarnaast voor meer diversiteit in aanbod en concepten, van adults-only hotels tot een bredere mix van keukens en gastbelevingen.
Dat maakt gastvrijheid complexer. Verwachtingen stijgen, terwijl betaalbaarheid en operationele efficiëntie onder druk staan. Personeelskeuzes staan daardoor niet op zichzelf, maar zijn direct verbonden met de bredere context waarin hotels opereren. De rode draad in het gesprek: niemand rekent nog op een terugkeer naar hoe het was.
Flexibiliteit vraagt om ontwerp, niet om improvisatie
In het gesprek werd ook duidelijk dat flexibiliteit in de hotellerie niet langer vooral een adhoc noodoplossing is om gaten te dichten, maar een bewuste keuze binnen het personeelsmodel. Vaste kernteams zorgen voor continuïteit, cultuur en veiligheid en daaromheen is ruimte nodig voor een flexibele schil die piekbelasting, seizoenswerk en onverwachte uitval opvangt. Flexwerkers zijn daarmee geen extra handen die je adhoc inzet, maar professionals die meedraaien in een georganiseerde planning – de flexibele schil.
En deze flexibele inzet werkt het best wanneer mensen vaker terugkeren en het hotel kennen, iets wat je kunt bereiken door te werken met een flexpool.
Wetgeving dwingt tot slimmer organiseren
Een belangrijk deel van het gesprek ging ook over wetgeving en handhaving. Sinds het opheffen van het handhavingsmoratorium van de Wet DBA, ervaren veel hotels onzekerheid over de inzet van zzp’ers. De wet is bedoeld om de arbeidsrelaties tussen opdrachtgevers en zzp'ers helder te definiëren, om zo schijnzelfstandigheid en eerlijke concurrentie op de arbeidsmarkt te bevorderen.
Gunneweg herkent die onzekerheid: “Ik kan me voorstellen dat er veel onduidelijkheid is. In de algemene nieuwsstroom zijn misvattingen verspreid en de informatievoorziening vanuit de Belastingdienst kwam wat traag op gang, maar organisaties kunnen nog steeds met freelancers werken.”
De wetgeving is iets om vanaf het begin in mee te ontwerpen. Niet als blokkade, maar als kader. Ze maakt het nog steeds mogelijk om met zzp’ers te werken, zolang organisaties zich houden aan de richtlijnen en zorgvuldig omgaan met hoe werk wordt ingericht.
“Er zijn verschillende kenmerken in de kern van hoe Temper werkt, die ervoor zorgen dat de werkenden die via het platform werken ook echt als zelfstandigen kunnen opereren. Voorbeelden hiervan zijn dat de opdrachten beperkt zijn tot een enkele shift, werkers kunnen onderhandelen over hun tarief en hier in de praktijk ook veel gebruik van maken, en dat er vrije vervanging mogelijk is. Daarnaast is er de 660-urenregeling, die freelancers stimuleert om als ondernemer te werken en voorkomt dat zij te sterk ingebed raken in een organisatie,” vertelt Gunneweg.
Sommige hotels kiezen uit voorzorg toch voor een pas op de plaats. “Door die wetgeving zijn wij gestopt met alle externe bedrijven. We willen dat risico niet lopen, maar je blijft mensen nodig hebben die je af en toe kunt oproepen om bij te springen,” aldus Plijnaar. Tegelijkertijd benadrukt Gunneweg dat het belangrijk is om voorbij het zwart-witdenken te kijken: “Het gaat niet om één regel of één functie, maar om het geheel. Als je het zorgvuldig en transparant organiseert, biedt de wetgeving meer ruimte dan vaak wordt gedacht.”
Technologie als versneller van menselijkheid
Naast wetgeving kwam ook technologie aan bod. Hoewel automatisering vaak wordt genoemd als antwoord op personeelstekorten, waren de deelnemers het over één ding eens: de hotelsector blijft in de kern menselijk. Maar terugkerende processen en administratieve handelingen lenen zich bij uitstek voor digitalisering, waardoor juist ruimte ontstaat voor persoonlijk contact en service.
Arbeidskrapte zal deze ontwikkeling verder versnellen. Denk aan slimme planningssystemen, data-analyse en ondersteunende AI voor staffuncties. Niet om het menselijke aspect te verdringen, maar om het te versterken.
Slimme data als stuurinformatie voor flexibiliteit
Ook hier kan een platform het verschil maken. “Bij Temper zien we hoe digitalisering bijdraagt aan beter georganiseerde flexibiliteit”, zegt Gunneweg. “Je ziet in één oogopslag wat de sterke punten zijn van freelancers en hoe andere opdrachtgevers hun ervaring beoordelen.”
Die transparantie werkt twee kanten op: populaire opdrachtgevers krijgen meer aanmeldingen per dienst en hoeven vaak minder te betalen om shifts gevuld te krijgen. Plekken waar mensen graag terugkomen, zijn succesvoller in het aantrekken van flexibele krachten.
Wat dit vraagt van hotels
Flexibiliteit is geen noodoplossing, maar een strategisch onderdeel van het geheel. Door krapte als uitgangspunt te nemen, vaste teams te combineren met een bewust ingerichte flexibele schil en wetgeving en technologie vanaf het begin mee te nemen in het ontwerp, ontstaat ruimte om te blijven bewegen in een veranderende arbeidsmarkt.
Temper vervult in dit krachtenveld de rol van digitaal prikbord waar vraag en aanbod samenkomen. Door inzet zichtbaar, meetbaar en vergelijkbaar te maken, helpen we organisaties sneller te leren wat werkt in de praktijk, en hun personeelsbeleid stap voor stap toekomstbestendig in te richten.
